فولی خودش را به عنوان کارگردان فیلم نادیده‌شده‌ای بازی می‌کند که هرگز قدردانی نمی‌شود. او تا حد دیوانگی ناامید است که همه انگار جوایزی می‌برند در حالی که به نظر او حق با اوست. بنابراین به توماس وینتر برگ نگاه می‌کند و او را برای برنده شدن جایزه ملی امسال تخریب می‌کند.